Terug naar >>

Onderwijs en ICT <<

Home <<

 

‘We zijn op glad ijs geraakt, waar geen wrijving meer is, waar de voorwaarden dus in zekere zin ideaal zijn, maar we juist daarom niet kunnen lopen. Willen we lopen, dan hebben we wrijving nodig. Terug naar ruw terrein!’

Vrij naar: Ludwig Wittgenstein, Filosofische Onderzoekingen (1953)

 

‘Slagvaardig’ mag dan een passend predicaat zijn voor ICT-projecten, voor projecten ‘ICT in het onderwijs’ blijkt het nauwelijks van toepassing. Bij innovatieprojecten ‘ICT in het onderwijs’ hebben we nadrukkelijk te maken met de dynamische, pluriforme en onvoorspelbare mensenwereld. Het zijn de onderwijsgevenden die de innovaties moeten adopteren. Het eigen maken van een innovatie – het ‘incorporeren’ van alle veranderingen – vergt inspanning en tijd. Onderwijsgevenden hebben in de regel niet zelf bewust voor de innovatie gekozen en voelen zich dan ook niet persoonlijk eigenaar.

Projecten op het gebied van ‘ICT in het onderwijs’ zijn culturele uitdagingen. Zo moeten we draagvlak creëren, weerstand overwinnen en inzichten en werkwijzen aanpassen. Voor deze processen zijn gevleugelde begrippen als ‘duidelijkheid’ en ‘slagvaardigheid’ abstract, en dus inhoudsloos.

Bij culturele uitdagingen geldt de wet van de traagheid. Op dit weerbarstige en ‘onbestelbare’ terrein moeten we ons vooral toeleggen op de kunst van het doormodderen. Dit laatste impliceert dat een doel-middel schema vaak nauwelijks bruikbaar is. Veel van de projectdoelen zullen eerder oriënterend zijn dan instrumenteel. Keuzen die we maken moeten herroepbaar zijn en van sommige keuzen moeten we zelfs uitstel verduren. Wie er gelijk heeft valt dikwijls niet uit te maken. Hierbij gaat het niet zozeer om het ongelijk, als wel om de achterkant van het gelijk.

PT, 22 juli 2018

 

>> Volgende