God’s children

We hebben onze koffers gepakt en wachten op het vervoer naar Blantyre. Iemand klopt op de deur. Het blijkt Alex te zijn. Hij wil ons groeten voordat we weggaan. Alex is een technician van het ziekenhuis, zeg maar loodgieter. Dit is de eerste keer dat ik hem tref. Aangezien hij bij een ongeluk een oog verloren heeft, draagt hij een zonnebril. Hij groet ons allerhartelijkst en zegt dankbaar te zijn ons te ontmoeten. Ik sta sprakeloos. Ik ken de beste man helemaal niet en hij mij ook niet. Vanwaar deze vriendelijkheid? Beleefd antwoord ik hem dat het een pleasure is hem te ontmoeten.

Alex heeft ook het loodgieterswerk verzorgd in de guest house waarin wij verblijven. Een mooi inkoppertje: ‘Bedankt voor de meest aangename plek in het huis – de koude douche, hahahaha!’ ‘Hahahaha’. Hoe het met onze familie gaat? Goed hoor, dank je, we zijn gezegend. En met zijn familie? Heel goed! Zijn moeder woont 40 kilometer verderop. Hij bezoekt haar regelmatig. Aangezien zijn twee broers overleden zijn, verzorgt hij haar. Zijn vader is al lang geleden overleden. Maar zij maakt het heel goed. ‘Thank you, zikomo kwambiri!’

 

We gaan op de veranda zitten om nog even te genieten van de ochtendbries. Ik verzink in gepeins. De boodschap is verpletterend in zijn eenvoud. Het leven is een geschenk dat je met beide handen moet aangrijpen. Zo te zien is het leven bij deze leermeester in goede handen.

Terwijl ik zo wat door zit te somberen, strompelt een slonzig geklede man voorzichtig de helling op naar ons huis. In zijn hand enkele lege plastic flessen. Halverwege zijgt hij op zijn knieën en roept iets onverstaanbaars. Het is duidelijk dat hij op zoek is naar lege flessen. Zijn vragende blik is onbeschrijfelijk. Geen façade te bekennen. Deze kwetsbaarheid is me te machtig. Ik wend mijn gezicht af.

Susan haalt een tas met lege flessen uit de keuken en overhandigt deze. Hij groet nederig. Nu is duidelijk te horen dat hij een spraakgebrek heeft. Voorzichtig staat de flessenman op, draait zich om en strompelt weg.

 

Susan, Alex en Trees

 

Op de weranda