>> Home <<

 

#Geen4meivoormij

De actiegroep Geen 4 Mei Voor Mij was onlangs van zins om tijdens de Nationale Dodenherdenking in Amsterdam de twee minuten stilte te verstoren met een gelijktijdige tegendemonstratie ter plekke – een lawaaidemonstratie. Burgemeester van Aertsen heeft zo’n verstoring evenwel verboden. In reactie hierop is de actiegroep naar de rechter gestapt met een beroep op het recht om te demonstreren, ‘een vrijheid die te danken is aan de mensen die men op 4 mei pretendeert te herdenken’, aldus de initiatiefnemer.

 

Het tegengeluid was ingegeven uit onvrede met nieuwe vormen van onvrijheid en intolerantie in het huidige Europa. Het huidige ‘liberale’ Europa is in de optiek van de actievoerders veel te eurocentrisch, blank georiënteerd, consumptie- en marktgericht, met weinig gemeenschapszin en behept met een eenzijdig historisch besef. Op social media vraagt men zich openlijk af of dit de vrijheid is waarvoor de bevrijders ruim 70 jaar geleden hebben gevochten. Of een dergelijke vrijheid in de huidige, razende en oppervlakkige tijd wel een demonstratie van stille ingetogenheid waard is. Want zeg nou zelf, de vrijheid van een blanke, bemiddelde hoogopgeleide is toch iets anders dan de vrijheid van een allochtone alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering. Wat is de vrijheid van een analfabete werkloze met tal van keuzemenu’s in complexe overheidsregelingen vergeleken bij die slimme IT’er wiens lust en leven het is om die keuzemenu’s te programmeren? Vrijheid valt of staat bij identiteit en erkenning. Wat is de identiteit van werklozen en andere niet-rendabele menselijke wezens? En wat te denken van uitgeprocedeerde asielzoekers? En al dat naamloze, Syrische en Afrikaanse overschot dat via slimme deals opeengehoopt leeft aan Turkse en Libische grenzen?

 

Afijn, de rechter had niet veel bedenktijd nodig. Het recht op demonstreren geldt te allen tijde. Op één uitzondering na: een demonstratie mag een andere niet verhinderen. In dit geval mag dus de stilte niet doorbroken worden door lawaai. Een lawaaidemonstratie elders of op een andere tijd is gewoon toegestaan.

 

Zelf heb ik dit jaar op principiële gronden geweigerd om op 4 mei mijn driekleur half stok te hangen. Ik heb er niet van wakker gelegen, maar het was wel een principieel dilemma. Het was weliswaar een praktisch probleem, maar uiteindelijk was het wel degelijk te herleiden tot het zwaarwegende recht op leven. Zoals bekend, was de winter laat begonnen. En toen ze eenmaal begonnen was, wist ze van geen wijken. Zoals u allemaal nog wel herinnert, een nogal bezwaarlijke situatie voor automobilisten en fietsers. Toen uiteindelijk begin april het voorjaar zich schoorvoetend aandiende, heeft een merelpaar het kloeke besluit genomen tot van dattum, om vervolgens pardoes een nest te bouwen op mijn vlaggenstok. Door het jaar heen ligt deze werkloos in twee beugels onder de carport, samen met de ragebol en de loopstelten. Die stelten had ik overigens allang kunnen opstoken in de haard sinds de kinderen het huis uit zijn. Maar ik ben principieel tegen milieu en fijnstof en voor het recht om zo nu en dan gezellig mijn haard te stoken. De vlaggenstok en de ragebol – een degelijk ouwetje – doen nog trouw dienst, elk voorjaar.

Dit jaar dus niet. Die onooglijke jonge schrokopjes en die afgepeigerde merelouders hebben gewoon recht op het beloop van hun natuur. En op mijn beurt heb ik het recht om geen vervangende stok te zoeken. Ja, dat had ik wel kunnen doen, maar dan had ik moeten zagen en er ook nog een haakje in draaien. Dat was me in deze netelige kwestie teveel werk. En een nieuwe vlaggenstok kost al gauw 6 euro. Je kunt ze goedkoper krijgen, maar dan heb je zo’n lelijk plastic geval dat binnen een jaar is kromgebogen. Bovendien ben ik principieel tegen plastic soep. Kortom, dit voorjaar geen vlaggenvertoon aan huize Tempelaar.

 

 

Hoe het ze vergaan is? Zie hier de laatste twee jongen bij het verlaten van het nest.

 

PT, 10 mei 2018

 

 

>> Home <<